B uenos Aires’teki evinde karantinada olduğundan beri, Lucía Morón uykusuzluk ve can sıkıntısı mücadele etti. “İyi uyuyamadım ve yataktan kalkacak enerjiyi bulamadığım günler oldu” diyor. Bu zor anları atlatmanın bir yolu olarak Morón, huzursuzluğunu fotoğraflarla belgeliyor. “Fotoğraf çekmek iç korkularımı, kabuslarım ve endişelerimi dışsallaştırmam ve kovmamı sağlıyor” diyor. “Fotoğraf çekmek bu zor ve yalnız zamanlarda kendimi ifade etmek için kaçış yolu haline geldi.”

Charlotte Schmitz ve Hannah Yoon tarafından kurulan Women Photograph‘ı genişleterek, kadınların covid19 karantina günlerini paylaşması için The Journal adında yeni bir proje başlattı. Hayatlarındaki sıradan, monoton ve endişe verici anları paylaşmaya yardımcı olmak amacıyla yapılan projeye Morón gibi 400’den fazla kadın fotoğrafçı katıldı.

Pandemi sürecinde gördüğümüz birçok fotoğraf hastane, temel ihtiyaçlar ve saha çalışanları üzerine odaklanırken, The Journal insanları tüm bu travmatik durumdan çıkartarak, kamerayı kendimize, ailelerimize ve özel alanımıza yöneltiyor. 80’den fazla ülkeye ulaşarak, kadın fotoğrafçıların seslerini duyurmasına olanak sağlıyor.

Morón’un fotoğrafı (aşağıda gösterilmiştir) siyah ve beyazdır ve çerçevenin sol kenarındaki kolu ve bacağı görünüyor. Yatak sanki bir ‘bataklık’ ve ona ‘gömülmüş’ olma duygusuna karşılık geliyor. Sanki kendi yatağım tarafından tuzağa düşürüldüm ya da ‘yenildim’ diyor. Kabarık tabakalar, görüntüyü doğrudan uykusuzluğuna bağlayan rüya gibi, yüzen bir buluta benziyor.

Pandemiden önce daha çok başkalarının hikayelerine odaklanan foto muhabiri Nyimas Laula için, karantina günlerinde kamerayı kendine çevirmek oldukça zor.

“Bir foto muhabiri olarak işimin en büyük kısmı fotoğraflayacağım insanları dinlemek. Yaptığım işler umursadığım konuları ele almak ya da kimsenin duyamadığı insanların seslerini ulaştırmakla ile ilgili oldu. Bu karantina döneminde, kamerayı kendime yönlendirmeye itildim, kimse fotoğrafının çekilmesini istemeyecek, kendimden başka konuşacak kimse olmayacak. Virüsün yayılmasını engellemek için kendimi gönüllü olarak izolasyonla sınırlandırıyorum ve pandemi sürecinde kendimi sürekli yönümü şaşırmış olarak buluyorum”

Şimdi Endonezya’daki evinde gönüllü izolasyonda olan Laula çevresini ve özel hayatını ele alıyor. Ona rehberlik ettiğini düşündüğü içsel bir dürtüden besleniyor. “Etrafımda, sezgiden, belirli bir nedeni veya hikayesi olmadan fotoğraf çekiyorum. Sanki karantina sırasında yaşadığım duyguların karmaşıklığını anlatmaya çalışıyorum ”diyor. “Bu sefer kendimi dinliyorum, kendimi yeniden keşfediyorum. Daha önce kendimle ilgili bilmediğim şeyler öğreniyorum. ”
Büyüyen küresel proje koleksiyonunu görmek için Instagram’da The Journal’ı takip edin.

Lucía Morón ( 
@ ph.lumo ), Buenos Aires, Arjantin merkezli serbest çalışan bir fotoğrafçı ve mimar. 
2 Nisan 2020. “Yatak odamda otoportre.”
Karolin Klüppel ( 
@karolinklueppel ) Berlin’de yaşayan serbest çalışan bir fotoğrafçı ve görsel sanatçıdır. 
“Berlin’deki karantinadan bu yana kendim ve ailem için kendi portreleri yaratmaya başladım. 
Yeni bir dünya yaratan, zamandan ve mekandan uzak bir görüntü arıyorum. ”
María Gutierrez ( 
@ maru.gut ) Arjantin merkezli serbest çalışan bir fotoğrafçı. 
“Karantinanın ikinci gününden beri vücudumda güçlü bir kontraktürle yaşıyorum. 
Acıyı dindirmek için sıcak bir duş alırken bu otoportreyi yaptım. 
Hissettiğim vücut ağrısından, bu fotoğrafları yapıyorum. ”
Hannah Yoon ( 
@hanloveyoon ) bağımsız bir fotoğrafçı. 
“Yeni bir eve taşındım, bu yüzden perdeleri açmak gibi temel şeyleri nasıl yapacağımı öğreniyorum.”
Haruka Sakaguchi ( 
@hsakag ) New York merkezli serbest çalışan bir fotoğrafçı. 
“Bu benim, gün boyunca meşgul ve üretken kalmaya çalışan birçok pozlamadaki halim, bu yüzden zihnim karanlık yerlere gitmiyor.”
Jessica Pons ( 
@ponsphotos ), Los Angeles merkezli bir Arjantinli Amerikalı fotoğrafçı ve yönetmendir. 
Los Angeles, 17 Mart 2020: Bu oto portreyi evde karantina başlangıcında, geleceğe dair büyük bir belirsizlikle yaptım.
Khadija Farah ( 
@farahkhad ) Kenya Nairobi’den bir fotoğrafçı.
“Bazı günler ıslak bir bez parçası gibi hissederek uyanmıyorum. 
Bu olduğunda, bir yüz maskesi yapmak, tırnaklarımı boyamak ve virüsle ilgili olmayan konularda dünyadaki en iyi arkadaşlarımla gevezelik etmek için yeterli enerji toplarım. 
Kendimin biraz daha geri geldiğini hissettiğim bu günler daha sık hale geliyor.”
Laurence Philomene ( 
@laurencephilomene ) Kanada, Montreal merkezli serbest çalışan bir fotoğrafçı. 
“Turuncu bir banyo bombasıyla banyo yaparken otoportre çekimi. 
COVID-19 psndemik salgını sırasında, devam eden ‘Puberty’ projemin bir parçası olarak Kanada, Montreal’deki evimde çektim. ”